Z BOGIEM WSZYSTKO JEST MOŻLIWE
Chcę wam powiedzieć, że wasze życie może się zmienić.
W tej chwili.
Oto słowa, które je odmienią.
Służcie Bogu.
A teraz razem odmówmy wyznanie wiary.
"Litościwy Boże”
"Zgrzeszyłem przeciwko tobie
myślą, słowem, uczynkiem.
i zaniedbaniem".
- Wspaniałe kazanie, pastorze. - Dziękuję, pani Douglas.
- Do zobaczenia. - Dziękuję.
- Miło było was zobaczyć.
Uważajcie na siebie. Miłego weekendu. Odpocznijcie trochę.
Miło było was zobaczyć.
Cudownie was widzieć. Dziękuję, że przyszliście.
- Pastorze. - Dobrze pana widzieć, szeryfie.
Ktoś widział Eugena?
- Na razie. - Dobrego tygodnia.
Dziękuję.
- Dobrego tygodnia. - Dziękuję, do zobaczenia.
Cześć, do następnego.
GABINET DYREKTORA
Wyjaśnij mi to.
Nie sądziliśmy, że do tego dojdzie.
Mówił pan, że należy stawiać się chuliganom..
To nie było zwykłe stawianie się.
Trójka w szpitalu. Donnie Schenck stracił sutek.
Co?
Tulip go ugryzła. Bo ją nazwał śmieciem..
To był wypadek, tak?
Myślałaś, że gryziesz go w koszulę i po prostu nie trafiłaś.
Nie chcieliśmy, żeby do tego doszło.
Dobra, idziemy.
A co z Tulip?
- Gdzie twoja mama? - W pace.
- A gdzie wujek? - Pijany.
Nie możemy jej tu zostawić.
Dziękuję za kościół. Dziękuję za kolację...
Co jeszcze?
Pomóż mi. W przyszłym tygodniu klasówka.
I zajmij się moją mamą, chociaż nie wiem, gdzie jest.
Dzięki za dzisiejszą nauczkę.
Staram się, naprawdę, nie chcę być taki zły.
Dzięki, że pomogłeś mojemu tacie, który zawsze robi co trzeba.
Oddawaj spodnie.
Chodź, Walter. Pomóż mi.
Wracamy do domu.
Musisz mi pomóc, chodź.
Dobra.
Wagner na nauki przedmałżeńskie,
pan i pani Jackson po błogosławieństwo, zebranie załogi...
Phil i Melinda, chrzest. Niezły dzień
- Trudno uwierzyć. - Tak.
Miałaś rację. Rozkręcamy się.
Zajęty?
Jak na ślubie rodziny Corleone.
- Jak idzie? - Dobrze.
- Jak się masz? - Dobrze, bardzo dobrze.
A ty?
Nadal świetnie, Cass.
- Co się dzieje? - Według mnie,
o wiele ciekawsze jest pytanie, co słychać u ciebie,
nie sądzisz?
W tej chwili prowadzę dziwną rozmowę z tobą.
Niestety, za chwilę zaczynam kurs biblijny.
Jeśli nie masz pojęcia, o czym chcesz ze mną pogadać...
Jasne. Widziałem.
Co masz na myśli?
Tego chłopaka z tyłkiem na twarzy. Widziałem, Jesse. Rozumiesz?
Jesteśmy dobrymi kumplami. No wiesz…
Coś wymyślimy. Ale...
Nie osądzam cię, stary. Ale powiedz, jak ci pomóc.
- Z czym? - Z dzieciakiem, Jesse.
Widziałem, co zrobiłeś.
Cass...
- Gotowi? - Tak jest.
Dobrze.
- Hej. - Hej.
- Co tam masz? - Gotuję obiad.
Obiad, co?
Tak. Co z tego?
A co z planem, żeby się stąd wydostać?
I uciąć jaja temu, jak mu tam? Krwawemu Pedro?
- Carlosowi. - Racja.
Wszystko przed nami. Mała przerwa w planach.
Rozumiem.
Hamburgery, kupne.. Gotowe ziemniaki.
Marchewki i mrożone warzywa.
Daj spokój.
Nic mu nie powiedziałem.
Komu? I co?
Jessemu. O nas…
Dobrze. Pewnie by cię zabił.
Nie zabije mnie. Jestem jego najlepszym kumplem.
A ja jego dziewczyną. Ale wszystkiego mu nie mówię.
Dobra, skoro tak, to czemu...
Czemu co?
Czemu kochałaś się ze mną kilka dni temu?
Kochałam się?
Nic z tych rzeczy.
Ja i Jesse dużo gadamy, a ja nic nie powiedziałem.
Więc nie masz za co dziękować.
- Dużo gadacie? - Cały czas.
- Wszystko mu mówisz. - W sumie tak.
- Powiedziałeś, kim jesteś? - Oczywiście.
- Naprawdę? - Powiedziałem mu.
Powiedziałem mu, z dziewięć razy, jasne?
- Dlaczego? - Dlaczego co?
Dlaczego mówiłeś dziewięć razy?
Bo myślałem, że warto powtórzyć?
Nie powiedziałeś mu dziewięć razy.
Ani nawet raz. Nie tak naprawdę.
Wiesz dlaczego? Bo on by tego nie przełknął.
- Daj spokój. Nieprawda. - Dobra.
Nieprawda! To w końcu pastor, do cholery.
Ale to pastor, prawda? Taką ma pracę...
Szczerze mówiąc, nie wiem, jaką ma pracę,
ale wiem, że nie wolno mu nikogo oceniać.
Gdybym mu teraz powiedział, obeszło by to tyle, co kocie rzygi.
Jasne?
Jego ulubiony aktor?
- Co? - Jego ulubiony aktor.
Kto według niego sra tęczami? Kto to jest?
Ryan Phillippe.
John Wayne.
Pogięło cię, Cassidy?
Jesse to syn pastora z Teksasu.
To co?
Powiedz mu, jak chcesz. Zobaczymy, co zrobi.
Na pewno wiem o nim coś, czego ty nie wiesz.
Niby co?
Nie wiesz, że potrafi cię zmusić do wszystkiego, gdy coś ci powie?
Nie mnie.
Zdziwiłabyś się.
Poliżę ci oko.
Hej!
- Lekcje? - Odrobione.
- Całe? - Tak jest
Geometrię zrobiłem w autobusie.
- Tulip? - Tak.
Dobrze.
Naczynia same się zmyją?
- Nie. - Nie.
Skończył się płyn. Zajrzyj do szafy.
Uparta i bezczelna...
Śpisz?
- Co? Znowu obsikałaś kanapę? - Nie.
Do końca świata, prawda?
Musisz powiedzieć, inaczej się nie liczy.
Do końca świata.
TEKSAŃSKI WYDZIAŁ DO SPRAW OPIEKI SPOŁECZNEJ
Proszę usiąść.
Tak nie można! Hej! Słuchasz mnie? Mówię, nie!
- Nie wolno! Proszę. - Jesse!
Tato, przestań! Musimy ich powstrzymać!
Otwórz drzwi!! Otwórz te cholerne drzwi!
Nie!
- Wiem, że nie rozumiesz... - Była grzeczna.
Przez cały czas ani razu nie nabroiła.
- Czemu to zrobiłeś? - Wiem, ciężko zrozumieć.
- Dlaczego? Powiedz! - Słuchaj…
Bo to złe nasienie, jasne? Zawsze nabroi.
Boże drogi, zajmij się Tulip, gdziekolwiek jest.
I proszę, zabij mojego tatę!
Zabij go i wyślij prosto do piekła!
Uciekaj! Nie odwracaj się!
Nie odwracaj się!
Żona Lota, teraz masz się odwrócić.
Jasne!
Dobrze!
Angie schowa się za amboną.
Davie rzuci solą.
Dość, dziękuję, Angie.
Ben.
„I tak zniszczył te miasta,
oraz całą okolicę,
wraz z wszystkimi mieszkańcami miast, a także roślinność”.
No właśnie… dopracowujemy szczegóły.
Co ty na to?
Powinni bardziej się bać.
Za wami jest piekło, które pochłania każdego,
kobiety i dzieci.
A wy co? Uśmiechacie się?
Powinni umierać z przerażenia.
Koniec świata.
Inaczej kogo to obejdzie?
Dobra.
Jedziemy dalej.
Zaczynamy od...
Abrahama, który dobija targu z Bogiem, prosi o litość.
- Interesy dobrze idą. - Panie Quincannon.
- Mogę na słówko? - Oczywiście.
Jasne.
Udało się. Skończyłem model.
- Naprawdę? - Południowy mur ma fortyfikacje,
- umieściłem ostatnich żołnierzy. - Jestem pod wrażeniem.
Dlatego nie było pana dziś rano w kościele.
No cóż. Byłem zajęty.
O czym chciał pan porozmawiać?
- Był pan kiedyś w Brazylii? - Nie.
Jest tam rzeźnia. W mieście Mato Grosso.
W zeszłym roku przerobili pięć milionów sztuk bydła.
Pięć milionów.
Podobno słychać ich aż do rzeki Cuiaba.
Tak.
Ja…
- Zrobiłem straszną rzecz. - Słucham.
Gdy przejąłem zakłady od ojca,
byliśmy największą rzeźnią w Teksasie.
Teraz przez rok nie mamy takich obrotów, jak kiedyś w miesiąc.
Mój dziadek robił tyle w tydzień.
Zaniedbałem dziedzictwo.
Zawiodłem rodzinę.
Ale z Bogiem…
Nigdy nie jest za późno na poprawę.
Zgadzam się.
- Co to jest? - Umowa darowizny.
Kościół i ziemia. Tak jak się umawialiśmy.
Wszystko jak się należy. Miles wszystko wczoraj przejrzał.
Potrzebuje pan długopisu?
- Odin, nie tak się umawialiśmy. - Owszem. U mnie, w biurze.
Zakład?
Jeśli przyjdę do kościoła. Przyszedłem. Do kościoła.
I jeśli wyjdziesz jako nawrócony chrześcijanin. Tak się umawialiśmy.
Jesse, kto jak kto, ale chyba wiesz, że to nie dla mnie.
Kłamiesz.
- Nie. - Obiecałeś służyć Bogu.
Wszyscy to widzieli. Ja widziałem, na własne oczy.
Przykro mi, pastorze. Pomyliłeś się. Podpisuj.
Nic nie podpiszę.
- Umówiliśmy się. - Nie obchodzi mnie to.
Nie oddam ziemi ojca.
Tak.
Wiesz, pod koniec bitwy,
William Travis napisał list.
W jedną z zimnych nocy, na murach garnizonu.
Gdy byłem mały, miałem jego kopię pod poduszką.
"Odpowiedziałem na ich żądania strzałem z armaty.
- Nigdy się nie poddam. - Zwycięstwo albo śmierć”.
Właśnie tak.
Tak.
Jeszcze tu wrócę.
Mówiłaś, że mogę palić.
Jeśli to tylko tytoń... Tak mówiłaś.
Wiem...
Wielu rzeczy o nim nie wiem. Może mnie zdziwić.
Tak.
Ale to dotyczy nas wszystkich.
Nie sądzisz?
Tak.
Jesse to dobry facet.
Kolacja gotowa.
Wszyscy mówią, że to nie ma mieć sensu.
O to właśnie chodzi.
Ale według mnie, to tylko lenistwo, albo głupie kłamstwa.
Nie wciskajcie mi kitu twierdząc, że to prawda.
Jestem upalony, ale nie naćpany, rozumiesz?
Scenariusz musi mieć sens.
Nie oglądam braci Cohen.
Jak zaczniesz o „Lebowskim”, to zabiję.
Jak ziemniaki?
Pyszne. Naprawdę, doskonałe.
Mają taki… specyficzny posmak.
Ekstrakt z wanilii.
Ale nie zbyt dużo,
bo wtedy staje się… nie wiem.
Przytłaczający? Właśnie.
Nie zrozum mnie źle.
„Ścieżka strachu”, „To nie kraj dla starych ludzi”.
Przemyślane, porządne filmy.
„Ladykillers”, dają radę.
Ale niech się wezmą do roboty. Rozumiesz?
Co cię gryzie?
- Co? - "Co?"
Ledwo się odzywasz.
- Co się stało? Komuś zdechł kotek? - Daj spokój, Tulip.
Co się dzieje?
Przepraszam. Pukałem.
- Panno Woodrow. - Panie szeryfie.
Nie chcę przeszkadzać w kolacji, ale miałem nadzieję…
Szukam Eugene.
Miałem nadzieję, że uciekł do pana, jak to się czasem zdarza.
Ale chyba nie.
Dziwna rzecz.
Widział go pan? Widział pan Eugene?
Nie. O rany.
Matko, ale numer.
Masz? W porządku?
Ostrożnie. Tu go postaw.
- Co się stało, do cholery? - Wydaje mi się…
Nalałaś ekstraktu z wanilii ma blachę?
Nie.
- A jest łatwopalny? - Bardzo.
A to szok. Nie wiedziałem. A ty wiedziałeś?
- Tak. - A ja nie miałem pojęcia.
No dobra...
Zbieram się.
Dziś rano, przed kościołem,
mówił, że idzie z panem pogadać.
Przed kościołem? Nie widziałem go.
Dziwna sprawa.
Przecież go widziałeś.
- Tak? - Byłeś w kościele, powiedziałam,
że Eugene chce pogadać.
Powiedziałeś, że jesteś zajęty, ale i tak go wpuściłam.
Ale widziałam jak wychodzi.
- Czyli… - Tak.
W porządku.
- Przepraszam, że przeszkadzam. - Wyjdę z tobą.
Ojczulku.
Co słychać?
No wiesz…
- Mam rozbity nos. - Nie o to mi chodziło.
Nie chciałem.
Powiedziałem coś i zniknął.
Kiedyś pojechałem do Atlantic City z żoną rosyjskiego gangstera.
Mówię ci, była piękna,
ale Atlantic City to tak naprawdę
zabity dechami wychodek…
Każdy popełnia błędy.
Dobra, dawaj. Co robimy? Jak ci pomóc?
Wiesz…
Obejrzyj balustradę na galerii.
Widziałeś, jaki był tłum, a w niedzielę będzie jeszcze większy.
Co zrobimy w sprawie Eugene?
A co mam zrobić? No powiedz.
Wysłałeś niewinnego dzieciaka
na wieczną mękę i gorące widły.
Mógłbyś zacząć od tego, że udajesz, że cię to rusza.
- Nie jest niewinny. - Co?
Wiesz co się stało z Tracy Loach?
Tracy Loach była królową balu, miss rodeo, i właściwie wszystkiego.
Każdy się w niej kochał.
Eugene też ją kochał.
Któregoś dnia, zebrał się na odwagę, wyznał jej miłość, odrzuciła go.
Każdy normalny chłopak wyleczyłby serce i dał spokój.
Ale nie on.
Eugene wziął strzelbę,
przystawił jej do głowy i wystrzelił.
A potem strzelił do siebie...
Eugene nie jest niewinny.
I na to zasłużył?
To chcesz powiedzieć?
Mówię, że lepsi od niego trafiali do piekła.
O wiele lepsi.
Słuchaj, to całe Genesis zaczyna ci uderzać do głowy.
A ci Angole mieli rację, musisz go oddać.
Nie oddam. Jest częścią planu.
Kurde… Nie ma żadnego planu!
Straciłeś nad tym kontrolę, jasne?
Na litość boską, wysłałeś niewinnego chłopaka do piekła.
Jak możesz tak mówić, Cassidy?
Aniołowie. Niebo, piekło, sam to widziałeś.
Widziałeś. Istnieje. I na pewno jest ku temu powód.
- Jesse. - Jeśli to plan Boga,
to miał powód i tak osądził, kolejny grzesznik trafi do piekła.
Kolejna dusza do piekła, co ja poradzę?
Spokojnie popatrzysz, jak płonie.
Tulip miała rację.
Tulip? Co ty wiesz o Tulip?
Nieważne.
A ja? Też nie jestem niewinny.
Jestem leniwy, kłamię, myślę tylko o sobie, ćpam,
zdradzam i przeklinam.
I nie mam ambicji.
I uważam, że twój Bóg, o ile istnieje,
jest zwykłym żałosnym palantem, który kocha wąchać swoje bąki.
To nie najgorszy z moich grzechów.
Raczej najmniejszy.
- Po co to? - Dla mnie.
A może popatrzysz, jak ja płonę?
Wszystko w porządku?
Gdzie Cassidy?
Jesse, gdzie Cassidy?
Jesse.
Wiesz o nim?
Czym jest?
- Jezu. - Czyli wiesz.
Wiedziałaś?
Nic nie wiem.
Jesse Custer, coś ty mu zrobił?
Ty sukinsynu.
Wyrzucisz kogoś na zbity pysk, bo nie pasuje do twoich
małomiasteczkowych, chrześcijańskich norm.
- Tata pękałby z dumy. - Nie mów o moim tacie!
Co ty wiesz o standardach, O'Hare?
Mrożone warzywa? Ziemniaki z wanilią?
Bez takich.
Co ty tu w ogóle robisz?
To naprawdę dobre pytanie.
Fiut.
Jesse.
Jesse, nie wiem, co tu się dzieje, nieważne...
Nie wiem, co zrobiłeś, ani co się tutaj dzieje...
Ale od dnia, gdy wróciłeś...
Od chwili, gdy cię zobaczyłam…
po prostu...
w ciebie wierzyłam.
Wierzyłam w ciebie.
Byłaś głupia.
Wracaj do domu, Emily.
Obudź się, Jesse!
Jesse, pod łóżko. Już.
Cicho bądź.
Kazałem wam się nie zbliżać.
Jesse, spotkasz moce, które są silniejsze.
O wiele gorsze niż to.
Musisz być dobry.
Dlaczego?
Bo za dużo jest złych ludzi.
- Obiecujesz? - Obiecuję, tato.
Przestań.
Custerowie nie płaczą.
My walczymy.
To przeze mnie, tato. O to się modliłem, to moja wina.
Wracaj, wracaj, wracaj!
Wracaj! Wracaj!